BİLGELİK NOKSANLIĞI VE GÖKLERİN İKAZI: OKUL SALDIRILARI ÜZERİNE BİR ANALİZ

Şanlıurfa ve Maraş’taki okul saldırıları hepimizi derin bir sorgulamaya itti. Bir emniyet müdürünün evinde böyle bir risk nasıl büyür? Gelin; kesin yargılarla değil, olasılıkların izini sürerek; psikolojinin ve göklerin penceresinden bu profili analiz edelim.

Bu tür uç eylemlerde ilk akla gelen sosyopati olsa da, perde arkasında farklı bozukluklar gizli olabilir. Eğer geçmişte — henüz bilmediğimiz — hayvanlara zarar verme veya kronik yalan gibi “Davranım Bozukluğu” emareleri varsa, bu ileride karşımıza vicdan yoksunluğu olarak çıkabilir. Belki de karşımızdaki tablo, “ben buradayım” diye bağıran bir Narsistik Kişilik Bozukluğu ile birleşen, soğukkanlı bir psikopati karışımıdır. Bu profillerde empati bir seçim değil, ruhsal bir imkânsızlık gibidir. Acı çektirmek, onlar için sadece bir güç gösterisi olabilir.

Göklerin dilinde bu durum tek bir yerleşimle açıklanamaz. Mesela duyguları temsil eden Ay, çok sert ve baskıcı bir Satürn veya Plüton etkisindeyse; bu durum kişide “duyguları dondurma” potansiyeli taşır. Şefkat bariyeri yıkıldığında, içteki öfke mekanik bir yıkıma dönüşebilir. Özellikle gezegenlerin en sert etkileşimlerinden biri olan Mars–Plüton kareleri, kişide devasa bir “yıkma arzusu” tetikleyebilir. Eğer bu yıkıcı enerji; merhamet veren Jüpiter veya şefkat dolu bir Güneş–Neptün etkisiyle dengelenmemişse, kişi içindeki karanlığın esiri olma riskini taşır.

Asıl can alıcı nokta şu: En eğitimli gözler bile neden bu sinyalleri kaçırır? Bir baba, mesleği gereği suçun kokusunu alırken, evdeki o “donukluğu” veya “sessiz öfkeyi” neden görmez? Belki de sevgi, en rasyonel zihinleri bile “Benim evladım yapmaz” diyerek kör eden bir sis perdesidir. Eğer bu çocuklarda erken yaşta davranış bozuklukları tespit edilseydi, o gezegenlerin sert enerjileri belki doğru bir rehberlikle sağaltılabilirdi. Çünkü hiçbir göksel konum tek başına suçlu yaratmaz; o enerjiyi dönüştürecek bir bilgeliğin yokluğu felaketi getirir.

Artık sadece olay sonrası cezaları değil, olay öncesi uyanışı konuşmalıyız. Çocuklarımızın ruhundaki o çatlakları, “ergenliktir” deyip geçmeden, cesaretle görmek zorundayız. Bilgelik, en yakınındaki karanlığı fark edecek kadar uyanık olmaktır.

Isar Cap, Danışman ve Eğitmen Astrolog Burak Üstün

Felsefeci, Sosyolog, Öğretmen, Aile Danışmanı